تدوین «مانیفست پارادایم نوین مدیریتی ایران ۱۴۰۵» با محوریت هوش سبز، سرمایه انسانی و مدیریت کربن
در پاسخ به تحولات شتابان اقتصاد جهانی، الزامات نوظهور اقلیمی و ضرورت بازآرایی نظام مدیریتی کشور، انجمن مدیریت سبز ایران با همکاری بنیاد توانمندسازی منابع انسانی ایران و شورای عالی ساختمان پایدار ایران، «مانیفست پارادایم نوین مدیریتی ایران ۱۴۰۵» را تدوین و منتشر کرد.
این مانیفست، نقشه راهی برای گذار نظام مدیریت کشور از الگوهای سنتی به نسل چهارم مدیریت و مهندسی سبز (هوش سبز) ارائه میدهد و تلاش دارد پیوندی عملی میان اقتصاد، پایداری محیطزیستی و تحول سرمایه انسانی برقرار کند. تدوین این پارادایم، در واکنش به تغییرات ساختاری در تجارت جهانی، فشارهای فزاینده کربنی، الزامات رقابتپذیری کمکربن و بحرانهای همزمان آب، انرژی و سرمایه انسانی صورت گرفته است.
چرا پارادایم نوین مدیریتی ایران ۱۴۰۵ ضروری است؟
بر اساس این مانیفست، سازمانها و بنگاههای ایرانی امروز با سه چالش بنیادین روبهرو هستند:
بحران سرمایه انسانی و افت بهرهوری، فشارهای فزاینده ناشی از الزامات کربنی و تجارت جهانی، و ریسکهای جدی مرتبط با آب و تابآوری اقلیمی. تجربههای جهانی نشان میدهد که مدیریت سنتی و پروژههای پراکنده محیطزیستی، پاسخگوی این همزمانی بحرانها نیست و کشور نیازمند تحول در منطق تصمیمگیری مدیریتی است؛ تحولی که اقتصاد، محیطزیست و سرمایه انسانی را در یک چارچوب یکپارچه ببیند.
ساختار پارادایم نوین: سه موتور همافزا برای تحول
مانیفست پارادایم نوین مدیریتی ایران ۱۴۰۵ بر سه محور کلیدی و همگرا استوار است:
تحول سرمایه انسانی سبز: توانمندسازی مدیران و کارکنان برای تصمیمگیری دادهمحور، مسئولانه و رقابتپذیر در شرایط نااطمینانی اقتصادی و اقلیمی.
هوش کربن سازمانی: اندازهگیری، مدیریت و کاهش شدت کربن با هدف حفظ مزیت صادراتی، کاهش هزینههای پنهان و افزایش بلوغ مدیریتی سازمانها.
مدیریت هوشمند آب: ارتقای بهرهوری مصرف آب، کاهش ریسکهای عملیاتی و افزایش تابآوری تولید در شرایط بحران منابع.
این سه محور بهصورت یکپارچه در چارچوب بلوغ سازمانی و خلق ارزش پایدار تعریف شدهاند و هدف آنها، ارتقای تابآوری سازمانها و رقابتپذیری اقتصاد ایران در فضای جدید تجارت جهانی است.
آغاز یک جنبش مدیریتی ملی
تهیهکنندگان این مانیفست تأکید کردهاند که «پارادایم نوین مدیریتی ایران ۱۴۰۵» صرفاً یک سند نظری نیست، بلکه نقطه آغاز یک جنبش مدیریتی ملی برای بازطراحی مدلهای ارزیابی مدیریتی و مهندسی، تربیت نسل جدید مدیران و ارزیابان تحول، و همراستاسازی اقتصاد، محیطزیست و سرمایه انسانی است. هدف نهایی این حرکت، ارتقای رقابتپذیری کمکربن ایران تا افق ۱۴۰۸ و آمادهسازی سازمانها برای زیست در اقتصاد آیندهنگر و پایدار عنوان شده است.